Şair hâlâ yaşamakta olduğundan hayatının yazıya geçirilmesini istememiştir.
Kimsesiz yaralarımı kimler kanattı?
Kimdi kusurlu yara bantlarını yapıştıran?
Dertsiz yaşayamaz mıydık diye düşünürdün sen
Bak işte olanlara:
Biz yoksak eğer
Dert de yok bize
Günlerden 1 Aralık
Saat on bir kırk iki
Düşünüyorum yine seni
Seni sen olduğun kadar
Beni ben yapan kader
Tırnaklarının arasında pisi pisi
Diye.
Ağaçların kuru vücudunda çıtırtı
Gibi.
Azaldım, hoşsuz duygunun
Bitmiş dünyasındaki seslerin
Perdeler kapanıyor kısa tiyatromda
Ordular asker, ben umut zaiyatında
Unuttum yolu İstiklâl'i çıkarken,
Bir martı kovalıyorum Galata'yı seyrederken
Devam ettim yürüyerek düşünmeğe,
Çadırlar kuruldu, toplar yüklendi,
Son çaylar içildi,
"E hadi kalkalım artık" dendi.
Tam eşikten adım atacakken,
Bir el yapıştı ensemizden:
Hop, nereye gidiyorsun?
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!