Yazılacak çok cümlem vardı öznelerini öldürdüğün,
Faili meçhul duyguları bir bir üstlendim ardından,
Küf kokulu odalarda sorguya aldı her gece bıraktığın yalnızlık,
Çok üstüme geldi sabahlar çok...
Yine de adını vermedim beddualara,
Gel...
Vefa kalmamış dostta yakınlar uzak,
Canını yollara koysan ne fayda?
Şimdi doğrular yanlış gerçekler tutsak,
Ateşe pervane olsan ne fayda?
Aydınlık karanlıkla fasıla veriyorsa,
Baba nasihatı diyeceklerim:
Bir bir kulağına küpe et oğul!
Yabana atmazsın diye dilerim!
Ölçüp tart boyundan eninden oğul!
Eğer açmaz isen gönül gözünü ,
Senden kolay olanı yap,
Kalıp öylece bak arkamdan...
Sokağın köşesini dönmemi izle sessizce.
Korkma çok şey götürmem giderken,
Anılarımı ve kokumu toplar çıkarım usulca hayatından...
Bir zulmün ortasındayız ki pervasız,
Ansız, amansız, duldasız,
Gölgemize düşman bir cellat,
Kanımızı içmeye doymuyor kansız!
Kinin kusuyor binlerce yılın,
Acı diyorum Rosa büyütüyor insanı,
Bazen balın zehirden pek de farkı kalmıyor,
Gözlerin dindiriyordu içimdeki isyanı
Yoksun… kumdan kalelerim,birer birer düşüyor.
Üzülüyorum Roza, kahroluyorum!
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!