Ali Sandıkçıoğlu Şiirleri - Şair Ali San ...

Dertlinin derdinden;
Dertsizler bilmez.
Namert insanlardan:
mertlik beklenmez.

Namert insanların,

Mert insanı çok severim.

Canım kurban mert insana.

Namert insandan hoşlanmam,

Kendini çok beğenirsin,
Aslın nedir bilmezmisin?
Mana olmayınca beyim:
Maddenin olmaz kıymetin.

Nedir sendeki bu hava,

Gün gelirki uçar ruhun.
Yiyip,içip beslediğin.
Aman deyip titrediğin:
Vucudunudan gelmez fayda..

Eşin, dostun toplanırlar,

Ne günlere kaldık Rabbim:
Ne asıl belli, ne gölge.
Köyler terk edilmiş gitmiş:
Herkes kalmak ister köşkte.

Zenginler şükürden acız,

Ne günlere kaldık yarab? Ne dost belli, nede düşman.

Bazen sert esiyor rüzgar,

Savrulup gidiyor insan…

Günlerden bir gün idi:
Evine geldi Ali. (1)
Eve gelen Aliyi:
Fatıma(2) karşıladı.

Ali sordu eşine:

Kuyu başına vardım,

Dilber bakır salıyor.

Söyleyin bana dostlar;

Severim Hak resulu:
Canımdan daha fazla.
Kabul et Ümmetliğe;
Ya Muhammed Mustafa.

Nasıp olmadı bize:

Ölüm haktır inanırız,

Hep hazılıklı bekleriz.

Geldi geçiyor ömrümuz;