İnsanları robotlaşmış,
Akşam, sabah iş düşünür.
Henüz hava kararmadan
En çok rahat edilen yer:
Anaların Kucağıdır.
Ana hakkı ödenemez;
Çünkü analar kutsaldır.
Hiç bir yerde bulunamaz:
Allahı tanımaz, kitabı bilmez.
Edebi kayb etmiş, örtülü gezmez.
Mesture giyeni takdir eylemez.
Ğurbette her mevsim, düşündüm onu.
İçim muhabbetle kaynıyor canim.
Nerdeyse geliyor baharın sonu:
Dertler dert üstüne yığılmış benim.
Başımı koyup dizine,
Dalsam derin uykulara.
Sen okşasan.saçlarımı,
Çok küçükken yetim kaldın,
Kırılmıştı kol,kanadın,
Çılışarak zoru aştın.
Ah! Sevgili babacığım:
Yerin boş kaldı, yerin.
Bir dönde bak geriye:
Ne yapar evlatların?
Ahde vefa kalmadı.
Gittim babamın kabrine:
Fatiha,ihlas okudum.
Mezarı başına durup;
Eski günleri düşündüm.
Ne idi o eski günler?




Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!