Ali Rıza Ünal Şiirleri - Şair Ali Rıza Ünal

Haber aldım muhbiri sadık Ahmetinden
Perde perde mahfuz eyledin azametinden
O nazarı ilâhin ile lâ yûsâl rahmatinmden
Hikmeti kibriyanı icra ile halas eyledin

Her zerreyi tenezül-en kesrete mekân eyledin

Söylesem katreyi sırrımı ey yüce dağlar
Kalmaz ne adınız ne varınız yıkılır dağlar
Ne sevda ne ateş nede yar imiş bu
Lâkin visali ar-ım dilimi bağlar

Aldanmayın benim damlayı varıma

Açılmış sırra, gayb-ı hicap, yunusu bi hal almış
Kênân ilinde düşmanı kardeş,yusufu zâl almış
Yusuf-ki didâra ayna-ı şule, züleyhayı bar almış
Laf ehli hodri meydan hallacı,nesimiyi dâr almış

Mevlâ bürünmüş leylâya, mecnunu nar almış

Her gözde göreni idrâk eyle,bilki o Hakkı edâdır
O ki sana senden yakınım diyor,sanmaki cüdâdır
Her dilde söyleyen konuşan o,firak değil nidâdır
İyi anla ıgraa hitabını, gördüğün cihan-ı Hüdâdır..

Nerede bir çiçek açsa
Benim gönlüm gülşen olur
Her çiçek bin manâdır bana
Sinem lisana dil şen olur
Muradı çiçeğim ademdir benim
Her ademde didâr Hak şan olur..

Gelme desemde ne olur inanma bana
Senin aşkının iki yüzlü divanesiyim
Sözümün geçmeyişi sendendir bana
Durduğum yerde sana koşar gibiyim

Sen ne Ayşe'sin ne Hülyâ nede sıska Leylâ

Sen ile,her mevsim bahar.
Hep hoş kokarsın irem çiçeği.
Ebedi yaratılmış neslin ey bahar.
Hep şen bakarsın irem çiçeği

Çile dergahında, gergefe gerilen aşık
Yetmez ilmi mecâlin, o vedut-un maşuk,
Soysa seni senden,ten ile can onun,
Senin ben dediğiğin,belki gölgesidir onun,

Senki esma-yı hünsânın zuhurusun,

Sana ezeli asinayim, nazarim Hak’kın nurudur,
Hayran-i ayanim ef’aline, esmânın gururudur,
Hilkâte sebeb varliğa, Halik’ın zuhurudur,
Hudutsuz sevgi hürmet, sanadır kadın!

Sana yanışım hicapsiz, bir sırrı ilahidir

Bana uzaklardan, şevk veren leyli.
Dilinden dökülen,dürmü canânım.
O revânı ihtişamın,ne civandır ne selvi.
Ellere hicap ol,bana meramın sırmı canânım.

Şu garip aşığın,sendedir meyli.