Ali Rıza Ünal Şiirleri - Şair Ali Rıza Ünal

Şu antolojide beni kimse anlamadı
Onca kişiden yalnız bir kişi hariç
Türkçe, farça yazdık birde lügâtçe
Oda ne yazıkki yanlış anladı  ;)))

Sen aşık değilsin a benim cancağzım çünkü sen sevgiliyi-
Tanımıyorsun sen onda hata kusur aramadasın ve hata-
Kusur görmedesin,eğer senin arzun sevgin sana aşk zannı- veriyorsa sen büyük bir gaflette bir yanılmadasın seninki ancak arzu hevadan başka bir şey değil yoksa sende bu şaşılık bu ikilem olmazdı ve sen o sevgilinin sevgisinde yok olurdun gel ben sana aşktan biraz haber vereyim aşık sevgi-
Sine sevgilisine öyle bir göz yummadaki, onda ne mal ne mülk, ne ana ne baba, ne evlat ne kardeş,ne akraba ne dünya ne ahiret ne din ne iman kalmaz onun dinide imanıda-
Mihrabıda kıbleside sevgilisidir ebu kays bu gün leylaya aşık ise din leylanın dinidir bunlar garip ama gerçek sende bu leylaya tapıcılık varmıki o öyle bir sıtmada öyle bir hummadırki
Ona dünyanın hiçbir hekimi çare bulamaz hiçbir ilaç şifa olamaz,onun ilacı sevgilisinden bir nefes ses,bir göz kıpmasıdır,o göz kırpmaya aşığın gönlü ebedi bir ömür tükenenmez bir hayat bulur,bunu tatmayan bilmez,o göz kırpma ister iyi ister kötü olsun,ister tebessüm ister kahır

O can şarabı sunulur, Leylâ elinden.
Söylenir o gizli kapı,Leylâ dilinden.
Söz ederse,gönül akıla,aşk ilinden.
Açılan kapıya, sır olur gönül.

O yâre agâh,seyranlardayız.

Sûkun olamıyorum,artık meyhanelerde,
Neden bu ses içimde,avaz eder sen diye,
Huşu bulamıyorum artık dergâhilerde
Silemiyorum aşkı,artık ilâhilerde,

Gönüldeki
Çâk eyleyemem sînemi her dilbere zira
Sultânıma a’id bir emânet var içinde
Şeyh galip

Tefsir ve meal:

Sevdiğim yad eli gezer nerdedir niye
Pare oldu bağrım sensizim diye
Ağırıma gider şirkin çok üzer niye
Şaşırttı mı alkışı şöhret nedendir niye

Yanarım usul usul mahremim diye

Ömrüm bir nigârı didenin,neşvesi oldu sevenler! ,
Gönlüm o didârı vechin şulesi oldu sevenler! ,
Fakrı aczim mülâki,tekrara mülâki oldu yaranler! ,
Gayrı bu can şükranla mütmain,feda oldu sevenler! ,
O bezmi erenler meclisinde aşk’ı ilâhiye vurgun! ,
Bir değil bin can meşk ile heba oldu yarenler

Anlatayım dostlar bendeki giryânıı sevdayı.
Yâr bana benden yakın koynumdadır koynumda.
Bu nasıl cânân hem hasretim hem vuslatım vuslat.

Ne mümkün sükûnet feryâdım arştan ötedir öte.
Azabı yakar,Rahmeti yakar, bu sevda aşktanda öte.

Sanmaki et ile kemikten ibaretsin ey insan.
O yere göğe sığmayan, maliki alemi cihan.
O münezzeh zat’ı sûbhân, kâbeyi gönüldedir.
Gâh fukarada, gâh ûkâlada, pinhanı mihman.

Hayrı kendinde zan, şerri şeytanda sanan,

Hicran etti sînêmi nûr-u suzî-dil busen,
Ebedi ayyaş avareyim, şaraba düştüm.
Kalmadı mekanım meskenim dağlar,
Viraneyim gayrı ben haraba düştüm

Püryan eder bağrımı cemalde diden,