Ali Rıza Ünal Şiirleri - Şair Ali Rıza Ünal

İnsan oğlu sonsuz fırkalar.
Kimi arş-ı aşar, ilmi kovalar.
Kimi şaşkın, düzde zırvalar.
Kimine put olmuş, nefsi ile paralar.

Kimi melanete düşmüş zorbalar.

Aram hiç hoş değil hevayı zan ile benim
Gerçi zan-ada yol vermiş küllü yaradan
Her bitinde bin alem o sırra geçilmez
Her günüm zevki bayram can ile benim

Ben geçtim kavli kaal cüzzi aradan

Razan söyler dür sözünü,
Nadan olan ne anlasın,
Arif bilir nur sözünü,
Münâfıklar ver yansın.
Razan.

Hastane önünde hemşire dikili.
Neredesin derdimin hekimi.
Eserin tamamı deyildir

Nur’u cemâlin şevkine geldim efendim.
Ayanım o şuleyi zuhuru sevdim efendim.
Ne haddir tahammül, firaka düçar eyleme.
Umudum rahmetine, visale evdim efendim.

Şükraneyim gönülden. Canı verdim efendim.

Vardım üçler kapısına
Sen kimsin civan dediler
Haktan korkan figanım dedim
Olmadı dön geri dediler
Ya nedeyim ben yar elinden
Kaldır ayrılığı kalmasın senlik

Açıldı fitne-i cêmâl,bi bedel pahası yok,
Saçıldı nev bahar,can bedel dahası yok,
Akıl durgun gönül vurgun,bende cânânâ,
Ne gaflettir kıyas,bi mesel dahası yok.

Yağmurun sesi, hep sen gibi gelir bana.
Bazen ahaste bazen sağnak yağışınla.

Hele ilk düştüğünde toprağın bağrına.
Amber olur senin ile buram buram kokarım.

Şevk ile berdarım bu varın zararına,
Bir mevti meftunum bu narın harabına,
Tükendi hükmü mecâlim aklı kararıma
Zail oldum zülâle bir garip neş’eyi nuş ile
Müptelâyı müptezerim, bu aşkın şarabına..

cemâlin gördüm göreli
hayat sensiz olmuyor
ne olur firâk eyleme
gönlüm sükûn olmuyor

seni sevmenin kadri