Ali Rıza Ünal Şiirleri - Şair Ali Rıza Ünal

Gel ey azizim, can kulağını ver bu dellâla
Durduğun dünyayı bilmez, cevlân eylersin
Sakın geç kalma o dellâla figan eylersin
Sarayı sultanda, can ile canımız var bizim

bir ummana daldım, daldım çıktım bu gece -
tutuldum hummaya,saldım canım bu gece
bu ne umman-ı gümman,gül nâr imiş -
yandım bedri beyzâ,yandım çıktım bu gece -

Ellerim şaştı küt oldu sende,
Hallerim şaştı put oldu sende,
Tükendi katrem,bir garip kemde,
Dillerim lâl,bi çareyim sende.

Zâl oldu haynaniyet birde şehvaniyet,

Bir periveş güldî göze,
Gülzârım goncâdır benim,
Bir mir-i kelam düşti öze,
Halzârım oncadır benim,

Yardan geldi belâ bize,

Mekrine meftun, seyranım her an, ey canan
Sevdanla yitik Mecnun’um aşkınla nalân
Zuhuru veçhine müptelâ, üryanım üryan
İnsaf ile nazar eyle, püryanım püryan

İnsan oğlu sonsuz fırkalar.
Kimi arş-ı aşar, ilmi kovalar.
Kimi şaşkın, düzde zırvalar.
Kimine put olmuş, nefsi ile paralar.

Kimi melanete düşmüş zorbalar.

Aram hiç hoş değil hevayı zan ile benim
Gerçi zan-ada yol vermiş küllü yaradan
Her bitinde bin alem o sırra geçilmez
Her günüm zevki bayram can ile benim

Ben geçtim kavli kaal cüzzi aradan

Razan söyler dür sözünü,
Nadan olan ne anlasın,
Arif bilir nur sözünü,
Münâfıklar ver yansın.
Razan.

Hastane önünde hemşire dikili.
Neredesin derdimin hekimi.
Eserin tamamı deyildir

Nur’u cemâlin şevkine geldim efendim.
Ayanım o şuleyi zuhuru sevdim efendim.
Ne haddir tahammül, firaka düçar eyleme.
Umudum rahmetine, visale evdim efendim.

Şükraneyim gönülden. Canı verdim efendim.