Batıyor bana bu kadarda olur mu denecek yaşanan tecrübelerim
Bu hüzünler içinde kayboldu gençliğim
Hayallerimde boyadığım gri resimlerim
Yaşayacağım makus kaderim
Güzel bir hayat istemeyi bıraktı yüreğim
Her geçmeyen zaman dar gelir o çorak topraklarda
Duyulmuyor atılan naralar bakir coğrafyalarda
Herkes hayatının peşinde bu diyarlarda
Çaba içerisinde çizilen her bir çizik duruyor barakalarda
Zaman geçsin diye çizilen o şafak çizelgesinden tablo oluştu alçıpan duvarlarda
Asılan o tablo birilerinin sadece alkışlarında
Zaman çabuk geçiyor başkan
Atıyor şafak her gün yeni bir yaştan
İbaret olan kara kaplı yazılı kitaptan
Yaz her seferinde baştan
Bu sokaklarda kendine yabancı olduğunda
Niye bakıyorsun afal afal
Yüzün neden bu kadar al
Veremedin mi bir dal
Ağızlarına çalamadın mı bal
Bu kadar kara kara düşünme tükenmez adamakla mal
Seviyorsun niye duruyorsun başkasının kolunda
Bakıyorum sende her şey yolunda
Anlatma görüyorum kalamazdım senin durumunda
İhtiyaçların için ihtiraslardan zevk duyduğunda
Karanlık olan o ruhun kaybolduğunda
Durup dururken niye yalan söyledin
Gıybet ederken söylemişsin
Belli bir noktada bitecekmişsin
Hissizleşmiş bir yürekte bile yer etmişsin
Bitirmek istemediğim bir hikayeydi aslında
İnsanlar için bir anlam ifade etmez
Eline almaya çalıştığın en değerli taşı hissetmez
Almaya bazen gücün yetmez
Mücadeleyi sürdürülebilir kılmak için pes edilmez
Sormazlar iyi mi zatıâliniz
Zamanı değiştirmek isterdim.
Geceleri al,
Götür benden,
Işıksız sokaklarda
Kaybolsun tüm karanlık.
Zaman durmuş ise bu şehirde,
Bir bakışınla oldu belki,
Ne akşam indi ne sabah doğdu,
Bir anın içine sıkıştı her şey.
Saatler sustu,
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!