Ali İmran Suresi Şiiri - Afşin Dualı

Elif, Lâm, Mîm... Vahyedilen hakikat
Hayy ve Kayyum olan’a, her nefeste itaat
Kitab’ı hak ile indiren, kalpleri nurlandıran
Zerre şüphe barındırmaz, karanlığı kovandır O
Tevrat’tan İncil’e dek, Furkan ile tasdik eden
Âlemlerin Rabbi’dir, her cana hayat veren

Sımsıkı sarılın canlar, Allah’ın o ipine
Tevhid nuru dökülsün, müminin her zerresine
Ayrılmayın, bölünmeyin, birlik olsun gönüller
Âl-i İmrân bereketiyle, şenlensin bu ömürler

İmrân’ın hanesi ki, seçilmiş bir gül dalı
Zekeriya kucağında, bir hidayet masalı
Meryem ki mabetlerde, rızkı Mevlâ’dan gelen
İffetle nakışlanmış, mucizeyle yükselen
Rabbim dedi: "Ol" ona, İsa geldi cihana
Kudretine şahitlik, can verdi her bir cana

Gevşemeyin, üzülmeyin, iman varsa zafer var!
Uhud’un her taşında, sabrın derin izi var
Şehitler ki diridir, rızıklanır katında
Vuslatın en güzeli, Peygamberin yanında

Göklerin ve yerin, o müthiş nizamında
Geceyle gündüzün, sessiz intizamında
Akıl sahipleri için, ne büyük ibretler var
Tefekkürle titreyen, tertemiz yürekler var
"Rabbimiz, boş yaratmadın Sen bunları" diyenler
Cehnemin narından, Sana sığınan erler

Sımsıkı sarılın canlar, Allah’ın o ipine
Tevhid nuru dökülsün, müminin her zerresine
Ayrılmayın, bölünmeyin, birlik olsun gönüller
Âl-i İmrân bereketiyle, şenlensin bu ömürler
​
Rabbimiz, hidayetinden sonra kalplerimizi kaydırma...
Bize katından bir rahmet bağışla...