Şu soğuk kış gecesi
Sana ne desem yarim
İçimdeki yarayı açsam
Merhem olurmusun yarim
Heran seni düşünürken
Geceleri sen uyuduğunda
Duygularım akar benim
Zihnimde canlanır hayalin
İşte gerçek hayatım benim
Gözlerim kapalı yaşarken
Dünyada her bela gelirde beni bulur
Sanki bir durak menzil gibiyim
Hasretin kalbimi öyle kavurur
Dermansız dertlere durak gibiyim
Bazı günüm olurki dostum dediğim
Ey sevgili sen benim
Yarelerim bilirmisin
Gece gündüz kalbimdesin
Aşkın yakar bilirmisin
Bir volkandır içimdeki
Güzeller arasında senin hüsnün revaçtır
Ey sinemi dağlayan yar, tenin bana ilaçtır
Her nereye varırsan şenlenir viran olsa
Zarafetin yar senin hubanlara misaldir
Senin olduğun yerde bülbüller başka şakır
Keşke gecenin bu saatinde uyusam
Sigaramı içerken seyretmesem gök yüzünü
Keskeler olmasa hayatımda
Seninle beraber olabilsem keşke
Biraz cesaretim olsa da bıraksam kendimi
Elini tutmadan mahcup ve utanarak kalbim göğsümü delercesine çarparken titrek bir sesle seviyorum seni demeden
Beyaz duvağını açıp uzun uzun gözlerine bakıp alnından öpmeden seni
Benimsin bende seninim diyemeden bırakıpta gidersen beni
Beni yakan gece sabahlara kadar inleten yangını taşıyamam tükenirim o yangın bir anda yakar yok eder dünyayı
Yar ben senin derdin ile, dertsiz bir dermana erdim
Gecem yok gündüzüm yok, bir menzil kandile erdim
Ben sanirdimki ben varım, yıktım boyum dikin darim
Aşkından bir kement bağın, boynuma takmaga geldim
yüreğiniz gamla kavruk...şiirleriniz derinlikte...sevgiyle devam etsin yüreğinizin dizeleri...selam ve saygıyla...
Güzel bir şiir. Başarılarının devamını dilerim.