Yalnızım,duvarlar üzerime geliyor.
Nerde ellerin hani gözlerin
Bak yine rüzgarlar dağıtıyor saçlarımı Ama sen yoksun
Sağ yanımda soguk duvar sol yanımda hasret
Geceler sanki karabasan
Ve sevdiğim yıldızlarda küsmüş sen yoksun diye
Yaşamak mücadele etmektir.
Mücadele etmek direnmektir.
Direnmek gözyaşı getirir.
Gözyaşıda seni sevdirir
Seni seviyorum
Bu aralar nedense yeniden başlamak istiyorum her şeye
Savaşa bulanmış barışı
Bir yudum suyu,ekmeği,özgürlüğü
Umudu tükenmiş amaçları
Ve her fırsatta hor görülmüş aşkımı
Karanlıklara atılmış aşkımı yeniden umutlandırmak istiyorum
Bugün yine seni düşündüm
Tutamadım yağmurlar yağdı yanaklarıma
Seni sevdiğimi haykırdım
Ama
Sen yine duymadın
Sevdiğim
Duru dereler kadar berrak
Fidanlar kadar narin
Benim içinde sarılır mısın hayata
Yıldız toplar mısın benim içinde gökyüzünden
Sevdiğim benim içinde koklar mısın gülleri
Sevgi ekmek,
Ben acıkmışım sevgiye.
Muhtacım ekmeğe.
Ama benim ekmeğim sensin,
UZAKLARDASIN…
Sevgini tutsaklığından kaçırıp özgürlüğü,
Bir dağ yamacında gözlerine ağlamak,
Seni seviyorum demek değimlidir.
Yada;
Bir kar tanesi gibi gökten süzülerek avuçlarına düşmek.
Ve erimek usul usul.
Sevgiyi sensiz yaşamak
Baharı çiçeksiz karşılamak
Sana dokunabilmek,saçlarını tutabilmek
Gözlerine bakabilmek ne zormuş.
Yaprakları sonsuzluğa savurmak
Fırtınalar koparmak içinde,
Soğuklar da sana üşüdüm ben.
Sana uyandım sabahları,kadehimi sana kaldırdım.
Yüreğim titrerdi sana bakınca,içim titrer tutamazdım.
Gücümde yetmez di zaten kimi zaman.
Gözlerimden kayardın bir yıldız gibi.
Seni düşürmek istemezdim yere,
Bu sonbaharın gelişi şüphesiz.
Bir rüzgar başladı usuldan.
Sus pus oldu her yer,
Bi karanlık çöktü şehre.
Yapraklar soldu,güneş kayboldu.
Hüzünler çöktü içime,
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!