Şarkımızı çalar sazlar kemanlar
Gönül seni anar böyle zamanlar
Tüttürdüm elimden çıkar dumanlar
Aşktan içim sızlar unutulmaz yar
Sevgiyle söz eder aşka dökerdik
Yapraklar düşerken ağaçlarımdan
Sende kopup gittin avuçlarımdan
Bu yaşlar akarken göz uçlarımdan
Süzülüp gözümden dökülen sensin
Hiç dönüp bakmadın sende gerine
Bakışınla ışık gözün içinden
Vurup yüreğime süzülen sensin
O kadar kelime sözün içinden
Girip şiirime yazılan sensin
Aşığım ben sana bir bak halime
Seni sordum İstanbula
Dedi yar çok uzaklarda
Gözlerim yaş dola dola
Sel eyledim yanaklarda
Gönül hasret kafesinde
Dün dolaştım sensiz aşk bahçesinde
Adını anarak çiçek topladım
Gönül hasret duyup her nefesinde
Hep seni sanarak gülü kokladım
Mehtabı seyrettim sahil boyunda
Senle mutluluğun tam kapısında
Buluşup içeri girmek isterim
Yüzünü koyupta gül arasında
Seni öyle güzel görmek isterdim
Attığın adımlar umutlu olsun
Aşkı bir güneşli birde bulutlu
Yaşadık seninle yar İstanbul da
Şimdi kapıların bana kilitli
Ayrılık daha da zor İstanbul da
Vapurdan inmiştik biz kanlıcada
Hoşgeldin sen gönül neşem
Şenlendi bak her bir köşem
Aşkla doldu bitmez şişem
Yudum yudum içtiğim yar
Sen çıkarsın her falımda
Seni gelir diye bütün gülleri
Kapımın önüne dizip beklerim
Yalvarır Mevlaya açtım elleri
Adına şiirler yazıp beklerim
Bir ara inerim sahil parkına
Yeniden sen beni arayıp sorma
Bir daha ayrılık kaldırmaz gönül
Yolumun üstünde görürsen durma
Ne yapsanda artık aldırmaz gönül
Ufacık hatamı büyütüp gittin
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!