Yapraklar düşerken ağaçlarımdan
Sende kopup gittin avuçlarımdan
Bu yaşlar akarken göz uçlarımdan
Süzülüp gözümden dökülen sensin
Hiç dönüp bakmadın sende gerine
Bakışınla ışık gözün içinden
Vurup yüreğime süzülen sensin
O kadar kelime sözün içinden
Girip şiirime yazılan sensin
Aşığım ben sana bir bak halime
Kaldım ayrılığın tam ortasında
Ne geri gidilir ne de ileri
Bekledim o kadar aşk kapısında
Sevdim giremedim yardan içeri
Umudum uç uca öylece ekli
Aşkı şiirlere döktüm peşinden
Serdim sıra sıra duygularımı
Yandım hasretinin yar ateşinden
Her gece kaçırdım uykularımı
Duygu denizimin azgın dalgası
Aşk tek hece gelir bir sevgiliye
Gönülden gönüle akışır öyle
Senden bana gelen büyük hediye
Gözlerden gözlere bakışır öyle
Gözlerin bakınca vurdu ışığı
Herkesin sevgiye var ihtiyacı
Hepimiz dünyada birer kiracı
Hayat bazen tatlı bazen de acı
Gönül bu kaderi neden getirmiş
Şöyle bir düşündüm geçen yılları
Baktım yar dünyada eğri doğruya
Değişir insandan insana göre
Kolumu attım da boşa doluya
Sevginin dili yok lisana göre
Görünüş aldatır söze kanılır
Gönül senin sevdan boyunu aşar
Hasretin içime sığmazda taşer
O vefasız gitti ellerle yaşar
Bakarda yollara bekler durursun
Kapandı bu aşkın o son sahnesi
Tutukladı beni aldı gözlerin
Sevdaya hapsetti tatlı sözlerin
Görüş günüm oldu gülen yüzlerin
Aşkımın mahkumu dersin sorana
Senden uzak heryer bana karanlık
Çağır sana getir beni
Tut elimden götür beni
Aşk suyuna batır beni
Hasret gönlüm bayram etsin
Sebep sensin gülmez isem
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!