Sırtımda, taşınmaz yükü göklerin;
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?
Devamını Oku
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?
İçindekilerle yaşıyor. Bir kalemi olunca yazıyor. Kaybetmiş yazdıklarını biriktirseymiş ciltletirmiş anılarını
Söz öze iner uçar gider, yazı taşta kalır tortu bırakır. Tozunu rüzgar alır. Sevmek iz bırakır. Döşte kalır.....
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!