kumsaldaki gözyaşlarımı sana bırakmıştım oysa
beni neden anacaktın ki gecenin üçünde
dudaklarındaki heyecanından mı?
Ayrılmaz sanmamızdandır belki de güneş ve bulutları
ay yine batıyor
korktuğu için değil!
kuslara bakıp hayallere dalmak
islak bir bahar aksaminda
kusların uzandigi ovalarda kanat cirpmak belki de
yedi renk
yedi gozyasi
yedi hasret
Zamanaşımına uğradı sevdalarımız
zorlanmış hiçliklerden kalma bayat yarınlar sunuldu
gençliğimize
hep ‘karanlık’ sanılmıştık oysa
ve nice ölümleri zamanaşımına uğratamadık
çoktan belirmişti ağarmış saçlar
Güneş doğacak yine birazdan,
mutluluk dediğin
son kibrit ile yakilmis bir sigaranin
dumaninda gizli,
baazen de gozlerinde
bir sokak kedisinin,
Hem de bu karanlıkta ağlamak
nehrin gözyaşlarına sığınarak
ve yalnızlıktan dem vurabilmek
mutsuzluk gözükürken ufukta
yapayalnız sanmak şehrin kedilerini
umutsuz duygularımızın karanlık ayışığında...
Bahar geldi ama bana değil rüzgara... o da ucup
götürdü yalnızlığımı tutsaklığımdan.
Devami yasak nefes almalar bahara,
devami sigara dumanina bogulmus kirmizi gözler.
devami hiç aslında. ya da bugun 23 nisan nese doluyor
insan?
düşüncelerin maviliğine
ne varsa
şubat gelmiş çoktan
mecalimiz yok belki gokkusagi olmaya
ama yağmalı kar
ayaz bir sabaha da goturse bizi
Düşlerde kaybettiğimiz yalın golgelerimiz
Hani farkina varamadigimiz gercek hayatta
uyandigimizda
yine ayni yatak
yine ayni gunes
yine ayni oksuruk sigaradan
Arkadaş sessizliklerden
şişedeki yalnızlığa Karadeniz’in dibinde
üzümlerinden Tenedos’un
alkışlara küçük bir adacıkta
isimsiz romanlardan,kaybedilmiş hayatlardan
boğazın ta dibine
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!