Ben dünyada en çok seni sevdim
Tamam,söyleyemedim yüzüne belki ama
İnan baba ben dünyada en çok seni sevdim
O zor günlerde durdun ya dimdik ayakta
Hani elini koyup dizime
Geçecek oğul,dinecek sızın,
Unuttum seni bir anda
Uykumu bölmedim hiç geceleyin
Senden sonra da sevdim defalarca
Ne güzeller gördü gözlerim
Çok da dokunmadı yokluğun bana
Dalıp dalıp seni hiç düşünmedim
Bu gün farkettim,artık sana dair yazmıyorum
Alıştım belkide yokluğuna
Zaten varlığını da adam akıllı hissettirmedin hiç
Yani biraz benimdin biraz ellerin her daim
Galiba bunları da bu gün farkettim
Sana dair bir söz vermiştim kendime
Gözlerin geliyor geceler boyu düşlerime
Gözlerin kömür karası
Hangi suya baksam siluetin
Kara kaşların,uzun saçın
En güzel şarkılarını mırıldanıyor çekirgeler
Eş değil hiçbiri sesine
Yorgunum be güzelim,
Öyle zor ki fethetmek topraklarını
Ne miğfer ne süngü,ne de bot
Yalın ayak ve korumasız karşındayım işte
Ağır yaralıyım,kan kaybediyorum
Senin artık yüreğimin toprakları
Yeşerecek ümitler
Geceye inat doğacak güneş...
Açacaksın gözlerini sabaha
Hiç bir şey olmamış gibi
Çalışacaksın ardından
Vakit geçecek unutacaksın
Sussan olmuyor konuşsan kim dinler
Hadi tamam canımız helal olsun vatana
Eli kolu bağlı olmak dokunuyor adama
Ey gafil sanırmısın ki iner sancak
Bir yanda garb sopa gösterir aba altından
Der ki sen kendini derdine yan
Belki de hiç sevmedim canı gönülden
Ne gözlerin aklımda,ne de yüzün
Bir tek gülüşün silinmiyor hatıralarımdan
Telaşına katıp,hüznüme gizlediğim gülüşün...
Belki de hiç sevmedim canı gönülden
İçimde bir hüzün, çıkmıyorsun aklımdan güzel gözlüm
Uzaklara dalıyorum sonra,bakıyorum ki yoksun
Şehrime yağmurlar yağıyor,gözlerim bulut misali
İçimde bir hüzün,çıkmıyorsun aklımdan güzel gözlüm
Sen gelince başlar acziyetim
Kendi ellerimle kafes ördüm kendime
Kuruttum ellerimde tüm çiçekleri
Şimdi yolunu kaybetmiş bir seyyahım
Dünya okyanus ben zerre
Büyümek denen bu kıyafet
Giydirildiğinden beri üstümüze
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!