1.
UZUN ÇARŞI
İşte Gaziantep’tesin sokaklardan bir sokak
Çarşılardan bir çarşı adı ‘’Uzun Çarşı’’
Karagöz Camisini sağına al ve yürü
Bu beyaz bir güldür. Al.
Büyüt dağca
Ki yankılasın sesini evrene.
Bu mavi bir çiçektir. Al.
Çoğalt ormanca
Eskimiş anılar satılıyor sahaflarda
Sararmış kitapların arasında
Antep’te Buğday Arasasının orta yerinde
Bağırırdı yere vurarak bir deli
- Oysa deli mi veli mi olduğu tartışılmıştır hep-
Elindeki zindiyan asasını
Sarnıçta biriken yağmur suları
yosun tutmaz.
Çiğdemlerin çiçek açmasını bekler.
Her sarnıcın yanıbaşında
bir incir ağacı vardır
Dur hele dinle beni biraz. Gitme.
Bir evimiz olsun diyorum iki kişilik
Soframızda ekmek iki kişilik su
Su dedim de çağırdım
Sulu sepken yağmurları
Yağmurlar penceremizden içeri uzatınca başını
İstanbullu bir deli hüzün
Geldi parmaklarımdan tuttu
Ben nasıl şarkı söylerim şimdi
Şimdi ben nasıl öperim
Yosun gözlü mor karanfilimi
Martılarım beni unuttu.
Bir eskimiş perşembede
Yaşanılmamış bir kucak öykü
Unutulmuş sevgili gibi
Boynu bükük hüzünlü durursa
Sen zenci gecene yağan yağmura
Sövmezde naparsın.
-1-
İstanbullu şarkıları
Susturdum işte
Haziran perşembelerinde kaldı mutluluğum
Biliyor musun
Tahtani mahallesindeki o evimizin
Çıkmaz sokağa bakan penceresinde
Üç teneke kutuda üç ayrı çiçek
Biri karanfil biri sedef diğeri reyhan
Babam maliyede atlı tahsildar Hanifi Çapan
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!