Bak Ali Asaf, insanı iki şey yıkar bitirir.
Biri, dost bildiklerimizin vefasızlığı,
Bir de, sevdiklerimizin gidip te geri dönmeyişi.
Yüzüne gülüp te, arkandan kuyu kazanlar olur.
Sen, sen ol Ali Asaf, ayakta dimdik dur.
Bilesin ki, her gülüş, masum muhabbet olmayabilir.
Cansın diye, yalakalık yapan çıkıp ta, arkandan vurabilir.
Birincisi o incecik, o dal gibi kiz,
Simdi galiba bir tüccar karisi.
Ne kadar sismanlamistir kim bilir.
Ama yinede de görmeyi çok isterim,
Kolay mi? ilk gözagrisi.
Devamını Oku
Simdi galiba bir tüccar karisi.
Ne kadar sismanlamistir kim bilir.
Ama yinede de görmeyi çok isterim,
Kolay mi? ilk gözagrisi.




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta