Ve bir bir yok olmaya başlar hafizandan resimler
En kötüsü de gün gelecek hepsi silinecek
Kalbine, ruhuna kazıdığın isimler....
Bir öksürük kalacak sana yadigar
Bazen sokakların arasında
Ve kendi karanlığımda
Ama daha çok yokluğunda
Kaybolurum
Ve bir isyan içinde
Ve çaresizlik pençesinde
Kara gün kalası
Kara günde karayı bulası
Bir şehrin üstünde deli boran
Boran da bende sen beni sorası
Kara gün bulası
Canım ne istiyor biliyor musun?
Bir sessizlik denizinin tam ortasında
Yıldızlara bakmak
Sırt üstü uzanıp hani
Ellerini tutmuş ve
Yanımda sen olduğun halde
Bu sabah başka baktım senden tarafa
Başka gördüm sende ki beni
Gözlerinde gördüğüm başkaydı
Bu sabah özlem değildin sadece
Merakla beklenenden öteydin
Seni sevdiğim için nasıl pişmanım bilemezsin.
Senin için yaptığım her şey için pişmanım.
Biliyordum aslında sevmemek lazım
Seviyor gibi görünüp kandırmak lazım
Ruhun yerine tenine saldırmak lazım
Yakınında duracaksa olmaz
Uzaklarda da hissetmemeli
Eller ayrılır arada
Eller nerde durduğunu bilmeli
Zamansızdı bizimki
Kışındı
Soğuktu
Ceplerime tıkmıştım ellerimi
Üşüyorlardı
Ürküyorlardı
Kafamda bin bir fırtına
Ve bir yığın hayali silüet
Bir delilik çağına itmekteyken beni
Ayrılık kapıyı çalıyor, acılar geçmiş sıraya
Nasılda sabırsızlanıyor hepsi, görüyor musun
Onlarda bir an evvel girmek istiyor araya
Veda sözleri hep söylenen duyuyor musun
Zaman sular misali akıp gidiyor işte




Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!