Algıdaki Tıkalı Hayal

Gün güz oldu ellerine dökülüverdi
Sen bana bakmayıverdin
Belki üslubumu değiştirmeliydim
Hangi kelimeyle seversem seveyim seni
Zaman ellerime dökülüverdi
Sen de onunla birlikte küllendin

Ben tıkalı bir damar kadar ümitsizdim
Ellerim yaşlanıp gençleşir atardı
Ensem yanık,
Ben her an durabilecek gibi atardım
Hacıosman metroda şiir yazardım
Haliç tüm yalnızlığıyla çağırırdı bizi
Belki de beni

Gülüyordum günün sonu hüzündü
Sevgimi kör edebilsem görünürdüm
Düştüğüm her çukurda sigaramı yaktım
Ben de beni terk edersem,
Ben
Paslı sivri bıçaklar gibi acıya acıya
Kendime saplaya saplaya
Ne kendimi ne onları güldürdüm