Dünyaya dair algılarımı kaybediyorum.
Tunç değerli geliyor artık altından,
Biri fazla görüyorum binin bin katından.
Cüce devleşiyor göz bebeklerimin retinasında, kalbim düşünmeye başlar oluyor beynimi hiçe sayarcasına. Bu dünyaya ait ne varsa ters geliyor benden gidenin aksine. Var olmak hiçsizleşiyor ruhevi uzunca betimlemelerde. Kor ateş sırılsıklam aşkından, denizler için için yanıyor bakışından ve hele bir de gülüyor isen tecrübeli kilimci şaşıyor nakışından.
Beni kör kuyularda merdivensiz bıraktın,
Denizler ortasında bak yelkensiz bıraktın,
Öylesine yıktın ki bütün inançlarımı;
Beni bensiz bıraktın; beni sensiz bıraktın.
Devamını Oku
Denizler ortasında bak yelkensiz bıraktın,
Öylesine yıktın ki bütün inançlarımı;
Beni bensiz bıraktın; beni sensiz bıraktın.




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta