Alfabemi hep yarınlara erteledim, gittiğin günden beri.
Seni ben böyledemi görecektim,
Bu denli yorgun, bu denli çaresiz.
Gözlerinde yaşamayı bulduğum, konuşabildiğim ama hiç yazamadığım,
Sendemi bir gün gidecektin.
Oysaki tüm diller sende güzeldi, duyduklarım hep sendendi,
Yürümeyi senle, sana seni söyleyebilmeyi, ilk seni söylemeyi ben senden öğrendim.
Adam yaşama sevinci içinde
Masaya anahtarlarını koydu
Bakır kâseye çiçekleri koydu
Sütünü yumurtasını koydu
Pencereden gelen ışığı koydu
Bisiklet sesini çıkrık sesini
Devamını Oku
Masaya anahtarlarını koydu
Bakır kâseye çiçekleri koydu
Sütünü yumurtasını koydu
Pencereden gelen ışığı koydu
Bisiklet sesini çıkrık sesini




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta