Alev nefesli bir ev, kanlı postal içi boş
Dalgalanan ay yıldız bir tabuta dökülmüş
Yüzler geceden kara pencereler nemli loş
Barışın çiçekleri köklerinden sökülmüş
Büyüyor büyüdükçe hıçkıran seslerde kin
Yazmanın altındaki savruk saçlarda acı
İstanbul bana hep seni hatırlatıyor.
Çünkü onun gözleri de en az seninki kadar yeşil.
Hala, gülümseyen bir lale gibi
bana sürgününü gönderiyorsun
dört yanı çevrili bir kale gibi
Devamını Oku
Çünkü onun gözleri de en az seninki kadar yeşil.
Hala, gülümseyen bir lale gibi
bana sürgününü gönderiyorsun
dört yanı çevrili bir kale gibi




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta