İstanbul'dan İzmir'e denizin olduğu her yerde.
İstemiyorsan şayet, gölgen bile düşmesin yanıma,
Bırak, vadesi dolsun bu kimsesiz ömrün.
Azrail bir dost gibi kapımı çaldığında,
Sanma ki titrerim, sanma ki korkarım;
Sensiz alınan her nefes ziyanken bana,
Ben o son nefese, dünden razıyım.
Senin olmadığın her yer, dipsiz bir kuyu,
Beyaz, ipek gibi yağdı kar
Bir kız kardan hafif adımlarıyla yürüyüp geçti hayal içinde
Arkadaşlarımı düşündüm, sevgili şeyleri
Sanki her şey bizimle var ve bizimle olacak
Şarkılar çaldı odalarda
Bütün insanları sevmek gerektiğini düşündüm
Devamını Oku
Bir kız kardan hafif adımlarıyla yürüyüp geçti hayal içinde
Arkadaşlarımı düşündüm, sevgili şeyleri
Sanki her şey bizimle var ve bizimle olacak
Şarkılar çaldı odalarda
Bütün insanları sevmek gerektiğini düşündüm




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta