Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
İmtihan denen şeyin mahiyet-i hakikisi de budur zaten kardeşim. İnsanlar hem burada hem de orada cennet hayatı yaşayacak olsalar dı, Allah (cc) Adem atamızı ve Havva anamızı cennetten dünyaya indirmezdi herhalde.
Hayırlı çalışmalar.
Bu şiir ile ilgili 21 tane yorum bulunmakta