Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Tebrik ediyorum sevgili şairim sefayla okuduğum bir şiirdi daim olsun inş bu vesile ile kadir gecenizi tebrik ediyor huzurlu mutlu bereketli ömürler diliyorum...
Çok haklı dizeler. İnsanlığın utanç içinde olduğu bir çağdır bu- orta doğu kan ağlıyor-savaş yıkım - açlık- hastalık- inşallah güzel günler olur yarınlarda- şair ne yazsın ki ne varsa onu yazacak- kutluyorum..
Kaleminize, yüreğinize sağlık sayın Atila Yalçınkaya...
hepimize hitaptı.
dolu doluydu.
tebriklerimla
Sevgili arkadaşım
Bu güzel şiirinizi
Canı gönülden kutlar
saygılar sunarım esen kalın
İçten ve duyarlı öğretici dizeleri okumak güzel bir duguydu Atila Bey, kutlarım. Mutluluklar sizinle olsun!(10on+)
bir benmi duygusalım diye düşündüğüm oluyor
yoksa paylaşımı bana hitab ediyor
kutlarım yürekten yazarı
Kaleminiz daim, mürekkebi deryalar olsun.
Sevgi ve şiir tadıyla
Güzel anlatılan şiirdi.Zevk alarak okudum. Tam puan kutluyorum.Selam olsun.
Tebrikler
Bu şiir ile ilgili 21 tane yorum bulunmakta