Bilmem! hayal mi gördüm, Yoksa gerçek mi sandım,
Kendimi aldatmışım, yoluna inanmıştım.
Verdiğin vaatlere, nasıl aldandım kandım,
Ruhumu yandırmışım, meğerse ben kanmışım.
Zalimin ocağında, tutuşarak kül oldum,
İnsan bu, su misali, kıvrım kıvrım akar ya;
Bir yanda akan benim, öbür yanda Sakarya.
Su iner yokuşlardan, hep basamak basamak;
Benimse alın yazım, yokuşlarda susamak.
Her şey akar, su, tarih, yıldız, insan ve fikir;
Oluklar çift; birinden nur akar; birinden kir.
Devamını Oku
Bir yanda akan benim, öbür yanda Sakarya.
Su iner yokuşlardan, hep basamak basamak;
Benimse alın yazım, yokuşlarda susamak.
Her şey akar, su, tarih, yıldız, insan ve fikir;
Oluklar çift; birinden nur akar; birinden kir.




Gönlünüze sağlık
sevmek çok güzel şey aldanmak acı ruhunu saracak bir garip sancı....tampuanlık başka sözüm yok
Seni insan sanmıştım, meğer kopyaymışsın,
Erkekte hoppa olmaz, sen inan hoppaymışsın
Özgür bir zeytin değil, meğersem tosttaymışsın,
Ruhumu yandırmışım, meğerse ben kanmışım... ------Yüksel ÖNAÇAN
Bu şiir ile ilgili 3 tane yorum bulunmakta