Pencerenin dışında bir hayatın olduğuna inanıyorum. Ama bu karanlık odada,vazgeçemediğim,hatta öyle değil,tam olarak sinsice kendine çeken anlamlı bir uyumluluk var kendimle. Bir de şu var ki,insanların ve doğanın arasına karışınca bir cesetin beni izlediğini görüyorum.! Bu dışarı çıkarken içeride bıraktığıma çok benziyor. Çünkü ancak böyle inandırıyorum kendimi bir hayatın varlığına.
Haliç'te bir vapuru vurdular dört kişi
Demirlemişti eli kolu bağlıydı ağlıyordu
Dört bıçak çekip vurdular dört kişi
Yemyeşil bir ay gökte dağılıyordu
Deli cafer ismail tayfur ve şaşı
Devamını Oku
Demirlemişti eli kolu bağlıydı ağlıyordu
Dört bıçak çekip vurdular dört kişi
Yemyeşil bir ay gökte dağılıyordu
Deli cafer ismail tayfur ve şaşı




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta