Vurgun yemiş, sürgün edilmişim,
Yılmamış, yıkılmamışım
Hor görülmüş, horlanmışım, vurulmuş düşmemişim.
Düşmüş olsamda kalkmasını bildim her daim.
Daha güçlü, daha sağlam, daha dik
Ve yükseklere, en yükseklere uzandı ellerim.
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta