Mevsimlerin en güzeli gelmiş,
hadi tut elimden,
hayatın tadını çıkar benimle.
Biraz kahve kokusu,
biraz kitap, en güzel duyguları çek içine içine.
Köhne gecelerin küme küme yıldızlarını ruhuna doldur,sıkışıp kalmasın kapanmadan gözlerin.
Arındır bedenini kirlilikten, dağılsın dünyanın yükünden,
yalnızlığını yıkasın gökyüzündeki yıldızlar,
zihnini yoranlardan uzak dur.
Dans et müzik söyle,
hiç olmadığın kadar özgür ol.
Ruhunu dinlendir,
gözlerini unutma,
kendini tanı,
kimseye kendini begendirmek zorunda degilsin,
zamanı değerlendir.
Yaz yağmuruna değil,
eylül yağmurunda yürü, bir anlık koş yalın ayak,
Alazlansın dudakların, eylülün sarımtırak renklerine karışarak, silme terini vücutunun nemlensin,
tüm bedenin koş durma özensiz olsun,
yüzün gözün aksın makyajın.
Bu dünyanın çarkına bir çomak da sen sok.
Mevsimler yine değişir,
fakat sen değişme.
Daha nice alazlanmış eylül,gelir geçer sararan yaprakları düşerken,
insan denenin takviminden.
02.09.2026
~ Gülay Özdemir~
Kayıt Tarihi : 2.09.2026 20:54:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.
Yorumu okuyan deger katan yüreğinize biraktım:))
Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!