bir kağıt bir kalem yeter her şeyi anlatmaya
bir çift gözden ziyade bir yürek gerek anlamaya
yani yazılabilir her şey, anlayacak bir yürek uğruna
ve ben yazdım güzelliğine denk kaç edebi sanat varsa
hepsini kullanarak, herkesten öte bilhassa seni sana anlatmaya
oysa senin çatallı fikrin takılmıştı virgülün kırıklığına,noktanın donukluğuna
bir yürek düşüyor yüzündeki cennet sıcaklığına
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta