Bıraktık açık kapının ardına hüsnü zanı.
Dalgalanır camımızı tekmeler Mira.
Dolmasın artık yeşilin kokusu uzaklaşsın.
Bütün kuşaklar ant içmiş çileyle dolsun.
Örf adet anane şafakta yeminli bize.
Susmak bilmeyen uğultulu geceler bize.
En hakikatlisi denk gelmez hiçbir zaman.
Sırtımda, taşınmaz yükü göklerin;
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?
Devamını Oku
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta