Ben karanlığın tam ortasında,
Mağlup olmuşum hayata.
Her yanım kırık dökük paramparça,
Bu köhne şehrin karlı akşamlarında.
Dermansız dertler ve kederler arasında,
Çare bulmuyor gönlüm ağlamakta.
Bu kahpe dünyanın zindan kıtalarında,
Yokluğunda ne ateşleri hasretimle yaktım da
Bir seni yakamadım, beni yaktığın gibi
Çölde su, mahpusta gün, oruçta ekmek gibi bekledim seni
Sense araya korkular koydun.
Yasaklar koydun...
Bitmez tükenmez engeller koydun
Devamını Oku
Bir seni yakamadım, beni yaktığın gibi
Çölde su, mahpusta gün, oruçta ekmek gibi bekledim seni
Sense araya korkular koydun.
Yasaklar koydun...
Bitmez tükenmez engeller koydun




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta