yaklaşan akşam alacaları
daha Narsis efsanesinde sürüklenirken
Afrodit’in billur parmaklarında boğulan
ve sevda semtinde yenik düşen
ak bir manolya tazeliğinde
kınası uçmuş kır saçlı çelebileri
kovaladı toprağın tâ dibine dek
İzin ver hey ağam ben de gideyim
Ah çekip de arkam sıra ağlar var
Bakarım bakarım sılam görünmez
Aramızda yıkılası dağlar var
Coşkun sular gibi akıp durulma
Devamını Oku
Ah çekip de arkam sıra ağlar var
Bakarım bakarım sılam görünmez
Aramızda yıkılası dağlar var
Coşkun sular gibi akıp durulma




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta