Bu gün alabora olmuş bir tekne gördüm,
Kendime benzettim nedense...
Taam kalbinin ortasından ikiye bölünmüş,
Üzerine başıboş martılar üşmüş..
Bir zamanlar kalbinde oturup,
Bütün fırtınalara beraber karşı koyduğu,
Geceleri yüreğinde uyuttuğu,
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta