ömrünü kendine bakarak geçirdigi
bir aynadan baska,
artik utanan gözleri vardir onun.
Nicesi demir parmakliklar ardinda
unutarak yüzünü,
çizgilerine merak sarmistir
ranzasinin basucuna attiklari gibi...
Beni kör kuyularda merdivensiz bıraktın,
Denizler ortasında bak yelkensiz bıraktın,
Öylesine yıktın ki bütün inançlarımı;
Beni bensiz bıraktın; beni sensiz bıraktın.
Devamını Oku
Denizler ortasında bak yelkensiz bıraktın,
Öylesine yıktın ki bütün inançlarımı;
Beni bensiz bıraktın; beni sensiz bıraktın.




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta