Al Şafak Sökende Şiiri - Mesut Şefkatlıoğlu

Al şafak sökende, çiğ düşer güle;
Sırrımı vermedim esen şu yele.
Hasretin mührünü vurdum bu dile;
Lal olmuş dillerin zârıyım şimdi.

Yolların ucu yok, düğüm mü düğüm;
Bir yanım gurbettir, bir yanım sürgün.
Toprağa sığmayan o koca gönlün,
Göğsümde sızlayan yârıyım şimdi.

Bağlamam dertlenir, burgusu gevşek;
Yalnızlık sırtımda ağır bir döşek.
Yaralı bir ömrü kimle bölüşek?
Kaderin bitmeyen bârıyım şimdi.

Gelenden geçenden sorarım dem-i;
Kime ne söyleyeyim bendeki hali?
Bir garip yolcuyum, kaçmış o gemi;
Kıyıda unutulan sandalım şimdi.