Al lâle imiş cân u gönülden daha âlâ
Âlemde şu İstanbul’a vermiş onu Mevlâ
Kalblerde kurup tahtını aşkıyla olur şâh
Sevdâsı nezihtir yüzünün şânı da vâlâ
Her yerde hükümrânsa da mağrurluğu sevmez
Ben senin en çok sesini sevdim
Buğulu çoğu zaman, taze bir ekmek gibi
Önce aşka çağıran, sonra dinlendiren
Bana her zaman dost, her zaman sevgili
Ben senin en çok ellerini sevdim
Devamını Oku
Buğulu çoğu zaman, taze bir ekmek gibi
Önce aşka çağıran, sonra dinlendiren
Bana her zaman dost, her zaman sevgili
Ben senin en çok ellerini sevdim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta