sen sazımın tellerinden süzülüp uçuşan sevgili,
al gözlerimi,yağmurlu sabahlara bırak..
koşarak geçsin bulutları bir anda sesim,
yenik düşmeyecek bu sefer, devrilmeyecek nefesim! ..
bu benim gölgelenen elim,
kentin yüreğine çarpıp susacak..
O şimdi ne yapıyor
şu anda, şimdi,şimdi?
Evde mi, sokakta mı,
çalışıyor mu, uzanmış mı,
ayakta mı?
Kolunu kaldırmış olabilir,
Devamını Oku
şu anda, şimdi,şimdi?
Evde mi, sokakta mı,
çalışıyor mu, uzanmış mı,
ayakta mı?
Kolunu kaldırmış olabilir,




Yenik düşmek istemeyiz hiç bir zaman
ama her seferinde rüzgarla geri dönen sesimiz
bize yine yenik düştüğümüzü mü söyler ??
Ve yeniden,
yine yeniden başlamak için hayata
sıvadığımız kollardan
derenin haberi varmıdır acaba ??
Sevgili Ayça'm,ne güzel yazmışsın...Yüreğine,emeğine,kalemine sağlık
Sevgilerimle
sazın tellerinden süzülüp uçuşan sevgili...,ya ben ençok bunu sevdim.,birde yağmurlu duraklarda bekleyen sevgililerin devrilmeyen nefeslerini..
kalemine sağlık.
Bu şiir ile ilgili 2 tane yorum bulunmakta