İnsan bu, su misali, kıvrım kıvrım akar ya;
Bir yanda akan benim, öbür yanda Sakarya.
Su iner yokuşlardan, hep basamak basamak;
Benimse alın yazım, yokuşlarda susamak.
Her şey akar, su, tarih, yıldız, insan ve fikir;
Oluklar çift; birinden nur akar; birinden kir.
Devamını Oku
Bir yanda akan benim, öbür yanda Sakarya.
Su iner yokuşlardan, hep basamak basamak;
Benimse alın yazım, yokuşlarda susamak.
Her şey akar, su, tarih, yıldız, insan ve fikir;
Oluklar çift; birinden nur akar; birinden kir.
Yenik düşmek istemeyiz hiç bir zaman
ama her seferinde rüzgarla geri dönen sesimiz
bize yine yenik düştüğümüzü mü söyler ??
Ve yeniden,
yine yeniden başlamak için hayata
sıvadığımız kollardan
derenin haberi varmıdır acaba ??
Sevgili Ayça'm,ne güzel yazmışsın...Yüreğine,emeğine,kalemine sağlık
Sevgilerimle
sazın tellerinden süzülüp uçuşan sevgili...,ya ben ençok bunu sevdim.,birde yağmurlu duraklarda bekleyen sevgililerin devrilmeyen nefeslerini..
kalemine sağlık.
Bu şiir ile ilgili 2 tane yorum bulunmakta