Al Bayrak Şiiri - Efendi Musa Kulak

Zannetmeyin, Al Bayrak yalnız bir bez parçası,
Bu destanı çizemez hiçbir ressam fırçası…

Gökteki gururumuz ay yıldızlı Al Bayrak,
Dinlesene bak neler diyor dalgalanarak:

“Göğsümde ay ve yıldız, mânâsı îmân dolu,
Bana bu rûhu veren sen misin Anadolu?”

Kapanınca secdeye gökteki ay ve yıldız,
Seccade oldu, vatan için akan kanımız…

İçim rahat üstümde Al Bayrağın gölgesi,
O Al Bayrak dünyada adaletin simgesi…

Vatanımın bağrında ay yıldızlı bir mühür,
Gölgesinde bulunan şan ve şerefle yürür…

“Vatan aşkı îmândan”, Al Bayrağı dimdik tut!
Bu sermayeyi yağma edemez hiçbir haydut…

İhtişamlı Al Bayrak gökyüzüne madalyon,
Al Bayrağın altında toplandı seksen milyon…

Düşmana korku, dosta güven veren dayanak,
Zulme Azrâil olup der ki: “İşte son durak!..”

Aşılmayan dağları aşan güç şudur ancak;
Hilaliyle Allah’ı temsil eden bir sancak!..

Haksızlık karşısında budur heybetli duruş,
Hesap sorar zalime “ Nereye bu savruluş?!.”

Ne ismidir ne cismi târihte iz bırakan,
Rûhudur, düşmanları bile âciz bırakan!

Düşman âciz kalsa da bu heybetli nakışa,
Nakış nakış işlenmiş târihteki akışa!..

Dünyâ bir olsa, olmaz Al Bayrağa kabristan,
Korkulu rü’yâları bu ihtişamlı destan !..

Efendi Musa KULAK