Ben yağmura boyarken bakır azotları bulgur koyarım dolmalık biberlere
Mabetlerde görürsünüz beni anadan üryan bir halde
Gölgelerimi taşırken sancılı vücudum savurur onları sereserpe
Dün gördüğüm düşler çıkamazlar günyüzüne.
Sırtımda, taşınmaz yükü göklerin;
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?
Devamını Oku
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta