Bir İstanbul akşamüstü,
Tekrar içiyorum deliler gibi,
Çünkü o güzel kadın küstü;
Kırışık yüzüme, aynalar gibi...
Benliğini ruhumda kavrayamamaktı suçum,
Daha da kötüsü gardımı indirmek,
Âlâyiş-i dünyâdan el çekmege niyyet var
Yakında adem dirler bir şehre azîmet var
Uçdı bu fezâlardan mürg-ı dil-i nâlânım
Ârâm idemez oldum efkâr-ı seyâhat var
Devamını Oku
Yakında adem dirler bir şehre azîmet var
Uçdı bu fezâlardan mürg-ı dil-i nâlânım
Ârâm idemez oldum efkâr-ı seyâhat var




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta