Güneş ufuktan batınca,
Kızılca kıyametler kopar içimde,
Günün tüm yorgunluğunu katar,
Sessizliğe bürünür akşamlar.
Kurt pençesi gibi enseme çökmüş,
Soluğunu hissettirmekte özlemin,
İçimi kemirip yok etmekte,
Zindan iki hece, Mehmed'im lâfta!
Baba katiliyle baban bir safta!
Bir de, geri adam, boynunda yafta...
Halimi düşünüp yanma Mehmed'im!
Kavuşmak mı? .. Belki... Daha ölmedim!
Devamını Oku
Baba katiliyle baban bir safta!
Bir de, geri adam, boynunda yafta...
Halimi düşünüp yanma Mehmed'im!
Kavuşmak mı? .. Belki... Daha ölmedim!




Bu güzel şiiri dile getiren yüreği vede
usta kalemi tebrik ederim..Paylaşımın
içinse teşekkürler..Kardeşimin sayfasına
tam puanla birlikte selamlarımıda yolluyorum..
Allaha emanet ol........yunus karaçöp
kutlarim... güzel bir aksam siiri...
saygilar...
nedense dertler akşamları başlar ölümlerin çoğu akşamları olur hüzünlerde akşamları ne güzel anlatmışsınız yüreğinizi kutlarım şairi....tebrikler
tebrikler ahh bu akşamlar yokmu zaten bizleri bizden alan saygıalrımla yıldırım şimşek
Bu şiir ile ilgili 24 tane yorum bulunmakta