Saat yedi buçuk, erkenden;
Yeni bir hafta, yeni bir gün daha,
Derin derin soludum ciğerlerime.
Hafif bir rüzgar esiyor, ferahlatıyor,
Can katıyor serin serin yüzüme.
* * *
Sabah böyle çıktım yola,
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Teşekkürler Üzeyir bey.
Teşekkür ediyorum. Sağolun.
Çok güzel bir anlatımla, şiire dönüşen bir gün. Kaleminiz susmasın. Saygılarımla +10 puan.
Teşekkür ediyorum. Sağolun.
Tebrikler
Teşekkürler Üzeyir bey.
Bu şiir ile ilgili 4 tane yorum bulunmakta