Gün batarken akşamın serinliği,
Yavaş yavaş sararır her yeri.
Ve ben yalnız başıma kaldığım zaman,
Hatıralarla dolu bir dünya burada.
Akşamın hüzünlü meltemiyle,
Geçmişin izleri canlanır gözümde.
Kırgın ve yaralı yüreğimin önüne,
Bir kapı açtın zannettim.
İnanmayı, güvenmeyi istedim.
Araladığım kapıdan sızan ışığın;
Ufacık bir rüzgarla sönecek
Mum ışığı olacağını nerden bilirdim.
Devamını Oku
Bir kapı açtın zannettim.
İnanmayı, güvenmeyi istedim.
Araladığım kapıdan sızan ışığın;
Ufacık bir rüzgarla sönecek
Mum ışığı olacağını nerden bilirdim.




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta