Hep sana koşardım ağustos akşamları
içimde pişmanlığımı öldüren mutluluk kırıntısıyla
yalnız olmadığımı hissediyordum
ve gerçekten de öyleydim çünkü yanımda sen vardın
umut balonu gibi uçmayı beklerdik
ve benliğini çok güzel bir şekilde yansıtırdın sen
açık ceza evlerinde görüşüyor gibiydik
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Duyarlı yüreğiniz kaleminiz sarsılmasın. Emekleriniz var olsun...
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta