Gün bitti,güneş battı,işte akşam oldu.
Yine koskoca bir günde çabucak soldu.
Kandil yanıyor,ama içim hüzün doldu.
Dertlerim dağlar gibi,yüreğime kondu.
Evimin önünden geçenler hep telaşlı.
Bazıları genç,bazıları ise yaşlı.
Sırtımda, taşınmaz yükü göklerin;
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?
Devamını Oku
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?




Hayat hepimize aynı şansla gülmüyor...hüzünlü birazda sitemli...kutluyorum sevgiyle selamlar.....
duyarlı yüreğine sağlık kalemin daim olsun
duyarlı yüreğinize sağlık. elbette haksızlık yapanlar bir gün hesabını verecektir.
Bu şiir ile ilgili 3 tane yorum bulunmakta