Plakçıyı geçtim...
Bir adamın içinde eli ayağı nere bastığını bilmeyen akardiyon
Kolsuz bir gramafon dönüüüüp duruyorken
En meydan yerinde çırası sönmüşlüğün,
Atölye butiği geçtim,
Kadın dişinden tırnağından artırmaya çalışıyordu
Bıraktığı camda derin ve bulanık yüzünden hüznün
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta